يا ال ايديك فيها الالم
 فيها الوجع من صغرها
 وكنت تتمنى القلم
 بس الحياه ليها العجب
 مش كل حلم بنحلمه
 يبقى خلاص  حنحققه
 سالونى مره فى الطفوله
 ايه رغبتك لماتخلص مدرسه
  اطلع كبير  ومكانه عاليه منوره
   بس الظروف بتطفى شمعه منوره
 بعد القلم والامنيات
  مالقيت فى ايدى الا الالم
وابات واصرخ من الوجع
 و اكتم اهاتى فى الضلوع
 ولا حد يعنى المساله
  وكل يوم بازيدصراخ
 حتى ضلوعى  اتعودت
 اوعاك  تامن للظروف
 احفر بايدك فى الجبال
 ولا يوم تسيب حلمك هنا
 وماحد دارى بالالم
الا ال ايده ملسوعه
كلمات سيد الحفناوى